عملى را ، و اعمالش را همه حبط نمايد ، و او را در تابوتى داخل كند و بفرمايد كه او را به ميخهاى آهن بر تابوت بدوزند ، و در عذابى باشد كه اگر رگى از رگهاى او را بر چهارصد هزار كس بگذارند همه بميرند ، و از همه كس عذابش بيشتر باشد ، و كسى كه زنا كند با زن يهودى يا نصرانى يا مجوسى يا مسلمان خواه آزاد و خواه بنده خدا بر قبر او سيصد هزار در جهنّم بگشايد كه از آن درها مارها و عقربها و شهابها از آتش در قبر او داخل شوند و بسوزد تا روز قيامت ، و چون محشور شود اهل قيامت از گند فرج او متأذّى باشند تا داخل جهنّم شود . و كسى كه به خانهء همسايه نظر كند ، و نظرش بر عورت مردى يا گيسوى زنى يا بدن او افتد ، خدا او را داخل جهنّم كند با منافقانى كه تتّبع امور مسلمانان مىكردند ، و از دنيا بيرون نرود تا رسوا شود ، و در آخرت عيوبش فاش شود ، و كسى كه قدرت بر زنى يا كنيزى كه بر او حرام باشد بهم رساند ، و از خوف الهى آن را ترك نمايد ، حق‌تعالى آتش جهنّم را بر او حرام گرداند ، و او را از خوف عظيم قيامت ايمن كند و داخل بهشت سازد . و كسى كه به حرام دست به دست زنى رساند چون به صحراى محشر درآيد دستش بسته باشد ، و كسى كه با زنان نامحرمى خوش طبعى كند ، حق‌تعالى به هر كلمه‌اى هزار سال او را در محشر حبس كند ، و اگر زنى راضى شود كه مردى به حرام او را در برگيرد يا ببوسد يا به حرام با او ملاقات نمايد ، يا با او خوش طبعى كند ، بر آن زن نيز گناه آن مرد باشد ، و اگر مرد او را مجبور سازد گناه هر دو بر مرد باشد . و كسى كه چشمهاى خود را پر كند از ديدن زنى به حرام ، خدا در قيامت بر چشمانش ميخها بدوزد ، و چشمش را پر از آتش كند تا از حساب خلايق فارغ شود ، پس بفرمايد او را به جهنّم برند ، و هركه با زن شوهردارى زنا كند از فرج آن مرد و زن رودخانه‌اى از چرك و ريم روان شود پانصد سال راه ، و جميع اهل جهنّم از